EconlibThe LibraryOther Sites |
Front Page Titles (by Subject) CAPUT XII: De Rerum Pretio. - Philosophiae moralis institutio compendiaria with a Short Introduction to Moral Philosophy
Return to Title Page for Philosophiae moralis institutio compendiaria with a Short Introduction to Moral PhilosophyThe Online Library of LibertyA project of Liberty Fund, Inc.Search this Title:Also in the Library:
CAPUT XII: De Rerum Pretio. - Francis Hutcheson, Philosophiae moralis institutio compendiaria with a Short Introduction to Moral Philosophy [1747]Edition used:Philosophiae moralis institutio compendiaria with a Short Introduction to Moral Philosophy, edited and with an Introduction by Luigi Turco (Indianapolis: Liberty Fund, 2007).
About Liberty Fund:Liberty Fund, Inc. is a private, educational foundation established to encourage the study of the ideal of a society of free and responsible individuals. Copyright information:The copyright to this edition, in both print and electronic forms, is held by Liberty Fund, Inc. Fair use statement:This material is put online to further the educational goals of Liberty Fund, Inc. Unless otherwise stated in the Copyright Information section above, this material may be used freely for educational and academic purposes. It may not be used in any way for profit.
CAPUT XIIDe Rerum Pretio.I. Quo facilius res et operae inter homines permutari possint, earum pretia sunt aestimanda. Nemo enim res insignis et diuturni usus aut voluptatis, mutare velit iis, quarum exigua est utilitas aut voluptas: neque res quae multo parantur labore, rebus parabilibus. Rei cujusvis pretium huic nititur fundamento, quod res ipsa ad usum aliquem aut voluptatem ministrandam est apta; absque hoc, nullum erit pretium. Hoc autem posito, rerum pretia majora erunt, prout magis [iis homines indigent] [major est hominum indigentia], ipsaeque res difficiliùs parantur. Indigentia erit major, pro ambientium numero, et majore rerum necessitate, aut usu gratiore. Acquirendi difficultas ex plurimis oritur causis; nempe ex ipsius materiae penuria; ex acquirendi labore; ex casibus iis qui proventum aliquando faciunt minus uberem; ex ingenii rarioris elegantia, quae in artibus quibusdam exigitur; ex artificum dignitate, eorumque honestiore et lautiore, pro nostratium moribus, vivendi conditione; hujus enim sumptum suppeditare debent artificiorum pretia. Rerum autem utilissimarum saepe nullum, saepe exiguum est pretium. Ubi enim earum tanta est copia, ut ubique nullo fere labore reperiantur, nullum erit pretium: ubi labore facili et minime artificioso comparantur, exiguum. Pro insigni enim Dei bonitate, quae res sunt utilissimae, et maxime necessariae, illae copiosae sunt et parabiles. Rebus quibusdam utilissimis, nullum est pretium, quia sunt sua natura communes; aliis, quia in commercia non aliter veniunt, quam tanquam aliarum rerum appendices, quarum pretia quidem augere possunt, non vero ipsae per se aestimari; aliis denique, quia lege, vel naturali vel positiva, prohibetur earum emptio venditio, cujusmodi sunt res {sacrae, munera item,} aut officia, aut jura sacra; eaque stipendia, quibus alendi sunt viri, his officiis obeundis destinati; aut quae illorum fidei committuntur, ut sint eleemosynarum materies. Horum emptio venditio, ex nota satis historia, simoniae nomen est consecuta. II. Quum vero saepe incidere soleat, ut mihi suppetat quarundam rerum, ultra meos usus, copia, desint autem aliae, quarum est apud alium copia, iste vero nulla re mea indigeat: quumque ego rem mihi non necessariam, pro re alterius mutare velim, mea tamen alterius rem pretio longe superet; nec tamen, sine gravi dispendio, in partes secari possit: ad commercia expediunda, constituendum est pretium aliquod eminens: id est, res quaedam, aliarum rerum omnium mensura, ad quam earum pretia exigantur, est constituenda; cujus tanta [sit oportet] [est] indigentia, ut quisque res suas cum ea mutare velit, quoniam ejus ope res quasvis sibi comparare potest. Etenim ejus rei, ob id ipsum quod aliarum sit mensura, existet maxima indigentia. Huic rei, quae aliarum sit mensura, hae debent esse qualitates; inprimis, ut sit pretiosa, ita ut ejus pondus exiguum, et ad portandum facile, majorem aliarum rerum molem, aestimatione aequet. 2. Ut sit aliquid stabile, neque sua sponte brevi periturum, neque multum usu deterendum. 3. Ut sine dispendio quasvis admittat divisiones. Ea verò omnia, solis metallis rarioribus, auro nempe, et argento conveniunt; quae igitur omnis pretii mensurae, apud gentes cultiores, sunt constituta. III. Ad praecavendam vero omnem in laminis accurate dividendis molestiam, atque ut cautum sit de metallorum puritate, inventi sunt nummi; quorum excudendi potestate, viris fidis commissâ, et de metalli puri et non adulterati, quod singulis nummis inest, justo pondere cautum erit; et quaevis, de qua conventum est, summa, sine molestia persolvi poterit. 1 Vera metallorum, quin et nummorum, atque rerum ferè omnium aestimatio, pro majore eorum copia, imminuitur, pro minore augetur. Res per se ad vitam necessariae, pretia retinent stabiliora; quae tamen, pro majore aut minore anni cujusque ubertate, non parum immutantur. Ad stipendia igitur perpetua, aut reditus certos constituendos, quibus homines semper in eadem vitae conditione ali possint, certae earum rerum mensurae, quae simplici hominum labore non artificioso comparantur, sunt potius definiendae{; qualia sunt frumentum, quaeque alia simpliciori victui aut cultui inserviunt}. {IV.} In civitate cui sunt cum vicinis commercia, nullo imperantium decreto immutari possunt vera nummorum pretia, earumve aestimatio pro ratione quam ad merces habent. Non enim nummorum nomina apud nos legitima curant exteri, metallorum {puriorum} tantummodo spectantes quantitates; iis igitur mercium pretia respondebunt. Veruntamen, post nummorum nomina lege constituta, multorumque cum multis res rationesque contractas, et pactiones, de pecuniae his nominibus definitae summis numerandis; nummorum pretio lege nova aucto, fraudantur creditores; et imminuto, fraudantur debitores. Quin etiam eveniet, ut metallorum inter se aestimatio nonnunquam immutetur, si aut alterutrius major solito effodiatur copia; aut si alterutrius, tantum, magnus sit in vitae cultu et ornatu usus; aut si magna ejusdem vis exportetur. Et nisi in eadem ratione immutentur nummorum pretia legitima, exportabuntur nummi, quibus, pro vera metalli aestimatione, justo minus imponitur pretium, et invehentur illi quibus nimium; non sine gravi civitatis incommodo. Sicubi pro hujusmodi nummis, fiant alii ex metallis vilioribus; quod dignitate deest pondere pensandum [compensandum]; aut secus, cessabunt cum exteris commercia. Quae nummorum vice funguntur chirographa <quaedam>, aut tesserae, eam vim ideo tantum obtinent, quod de veris nummis solvendis idoneam faciant fidem. [1. ](In 1742 edn. there are two arts. III.) |

Titles (by Subject)