Econlib

The Library

Other Sites

Front Page arrow Titles (by Subject) arrow CAP. IX.—: UT IN LOCO, IN QUO OCCISUS EST REX OSWALDUS, CREBRA SANITATUM MIRACULA FACTA; UTQUE IBI PRIMO JUMENTUM CUJUSDAM VIANTIS, AC DEINDE PUELLA PARALYTICA SIT CURATA. - The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols.

Return to Title Page for The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols.

Search this Title:

Also in the Library:

Subject Area: History
Subject Area: Religion

CAP. IX.—: UT IN LOCO, IN QUO OCCISUS EST REX OSWALDUS, CREBRA SANITATUM MIRACULA FACTA; UTQUE IBI PRIMO JUMENTUM CUJUSDAM VIANTIS, AC DEINDE PUELLA PARALYTICA SIT CURATA. - Saint Bede, The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols. [1843]

Edition used:

The Complete Works of Venerable Bede, in the original Latin, collated with the Manuscripts, and various printed editions, and accompanied by a new English translation of the Historical Works, and a Life of the Author. By the Rev. J.A. Giles (London: Whittaker and Co., 1843). * 8 vols.

Part of: The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols.

About Liberty Fund:

Liberty Fund, Inc. is a private, educational foundation established to encourage the study of the ideal of a society of free and responsible individuals.


CAP. IX.—

UT IN LOCO, IN QUO OCCISUS EST REX OSWALDUS, CREBRA SANITATUM MIRACULA FACTA; UTQUE IBI PRIMO JUMENTUM CUJUSDAM VIANTIS, AC DEINDE PUELLA PARALYTICA SIT CURATA.

Regnavit autem Oswaldus Christianissimus rex Northanhumbrorum novem annis, annumerato etiam illo anno, quem et feralis impietas regis Britonum et apostasia demens regum Anglorum detestabilem fecerat. Siquidem, ut supra docuimus, unanimo omnium consensu firmatum est, ut nomen et memoria apostatarum de catalogo regum Christianorum prorsus aboleri deberet, neque aliquis regno eorum annus annotari. Quo completo annorum curriculo, occisus est, commisso gravi prœlio, ab eadem pagana gente paganoque rege Merciorum, a quo et prædecessor ejus Edwinus peremtus fuerat, in loco, qui lingua Anglorum nuncupatur Maserfeld, anno ætatis suæ trigesimo octavo, die quinto mensis Augusti.

Cujus quanta fides in Deum, quæ devotio mentis fuerit, etiam post mortem virtutum miraculis claruit. Namque in loco, ubi pro patria dimicans a paganis interfectus est, usque hodie sanitates infirmorum et hominum et pecorum celebrari non desinunt. Unde contigit, ut pulverem ipsum, ubi corpus ejus in terram corruit, multi auferentes et in aquam mittentes suis per hoc infirmis multum commodi afferrent; qui videlicet mos adeo increbuit, ut paulatim, ablata exinde terra, fossam ad mensuram staturæ virilis reddiderit. Nec mirandum in loco mortis illius infirmos sanari, qui semper, dum viveret, infirmis et pauperibus consulere, eleemosynas dare, opem ferre, non cessabat. Et multa quidem in loco illo, vel de pulvere loci illius, facta virtutum miracula narrantur; sed nos duo tantum, quæ a majoribus audivimus, referre satis duximus.

Non multo post interfectionem ejus exacto tempore contigit, ut quidam equo sedens iter juxta locum ageret illum; cujus equus subito lassescere, consistere, caput in terram declinare, spumas ex ore demittere, et, augescente dolore nimio, in terram cœpit ruere. Desiluit eques et, stramine substrato, cœpit exspectare horam, qua aut melioratum reciperet jumentum, aut relinqueret mortuum. At ipsum diu gravi dolore vexatum cum diversas in partes se torqueret, repente volutando devenit in illud loci, ubi rex memorabilis occubuit. Nec mora, quiescente dolore, cessabat ab insanis membrorum motibus, et, consueto equorum more, quasi post lassitudinem, in diversum latus vicissim sese volvere; statimque exsurgens, quasi sanum per omnia, virecta herbarum avidius carpere cœpit. Quo ille viso, ut vir sagacis ingenii, intellexit aliquid miræ sanctitatis huic loco, quo equus est curatus, inesse; et, posito ibi signo, non multo post ascendit equum atque ad hospitium, quo proposuerat, accessit. Quo dum adveniret, invenit puellam ibi, neptem patrisfamilias, longo paralysis morbo gravatam; et cum familiares domus illius de acerba puellæ infirmitate, ipso præsente, quererentur, cœpit dicere ille de loco, ubi caballus suus esset curatus. Quid multa? imponentes eam carro duxerunt ad locum, ibidemque deposuerunt; at illa posita in loco obdormivit parumper, et ubi evigilavit sanatam se ab illa corporis dissolutione sentiens, postulata aqua, ipsa lavit faciem, crines composuit, caput linteo cooperuit, et cum his, qui se adduxerant, sana pedibus incedendo reversa est.