Econlib

The Library

Other Sites

Front Page arrow Titles (by Subject) arrow CAP. XI.—: UT CONJUGEM IPSIUS, PER EPISTOLAM, SALUTIS ILLIUS SEDULAM AGERE CURAM MONUERIT. - The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols.

Return to Title Page for The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols.

Search this Title:

Also in the Library:

Subject Area: History
Subject Area: Religion

CAP. XI.—: UT CONJUGEM IPSIUS, PER EPISTOLAM, SALUTIS ILLIUS SEDULAM AGERE CURAM MONUERIT. - Saint Bede, The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols. [1843]

Edition used:

The Complete Works of Venerable Bede, in the original Latin, collated with the Manuscripts, and various printed editions, and accompanied by a new English translation of the Historical Works, and a Life of the Author. By the Rev. J.A. Giles (London: Whittaker and Co., 1843). * 8 vols.

Part of: The Complete Works of Venerable Bede, 8 vols.

About Liberty Fund:

Liberty Fund, Inc. is a private, educational foundation established to encourage the study of the ideal of a society of free and responsible individuals.


CAP. XI.—

UT CONJUGEM IPSIUS, PER EPISTOLAM, SALUTIS ILLIUS SEDULAM AGERE CURAM MONUERIT.

Ad conjugem quoque illius Ethelbergam hujusmodi literas idem pontifex misit.

Exemplar Epistolæ Beatissimi et Apostolici Bonifacii Papæ Urbis Romæ, directæ Ethelbergæ Reginæ Edwini Regis.

“Dominæ gloriosæ filiæ Ethelbergæ reginæ, Bonifacius episcopus, servus servorum Dei: Redemtoris nostri benignitas humano generi, quod pretiosi sanguinis sui effusione a vinculis diabolicæ captivitatis eripuit, multæ providentiæ, quibus salvaretur, propinavit remedia; quatenus sui nominis agnitionem diverso modo gentibus innotescens, Creatorem suum suscepto Christianæ fidei agnoscerent sacramento. Quod equidem in vestræ gloriæ sensibus cœlesti collatum munere mystica regenerationis vestræ purgatio patenter innuit. Magno ergo largitatis Dominicæ beneficio mens nostra gaudio exsultavit, quod scintillam orthodoxæ religionis in vestra dignatus est conversione succendere; ex qua re non solum gloriosi conjugis vestri, imo totius gentis suppositæ vobis, intelligentiam in amorem sui facilius inflammaret.

“Didicimus namque, referentibus his, qui ad nos gloriosi filii nostri Eadbaldi regis laudabilem conversionem nunciantes pervenerunt, quod etiam vestra gloria, Christianæ fidei suscepto mirabili sacramento, piis et Deo placitis jugiter operibus enitescat, ab idolorum etiam cultu, seu fanorum auguriorumque illecebris, se diligenter abstineat, et ita in amore Redemtoris sui immutilata devotione persistens invigilet, ut ad dilatandam Christianam fidem incessabiliter non desistat operam commodare. Cumque de glorioso conjuge vestro paterna caritas sollicite perquisisset, cognovimus, quod eatenus abominandis idolis serviens ad suscipiendam vocem prædicatorum suam distulerit obedientiam exhibere; qua ex re non modica nobis amaritudo congesta est, ab eo quod pars corporis vestri ab agnitione summæ et individuæ Trinitatis remansit extranea. Unde paternis officiis vestræ gloriosæ Christianitati nostram commonitionem nec distulimus conferendam, adhortantes, quatenus divinæ inspirationis imbuta subsidiis importune et opportune agendum non differas, ut et ipse, Salvatoris nostri Domini Jesu Christi cooperante potentia, Christianorum numero copuletur; ut perinde intemerato societatis fœdere jura tencas maritalis consortii; scriptum namque est, [Gen. ii. 24,] Erunt duo in carne una. Quomodo ergo unitas vobis conjunctionis inesse dici poterit, si a vestræ fidei splendore, interpositis detestabilis erroris tenebris, ille remanserit alienus?

“Unde orationi continuo insistens a longanimitate cœlestis clementiæ illuminationis illius beneficia impetrare non desinas; ut videlicet, quos copulatio carnalis affectus unum quodammodo corpus exhibuisse monstratur, hos quoque unitas fidei etiam post hujus vitæ transitum in perpetua societate conservet. Insiste ergo, gloriosa filia, et summis conatibus duritiam cordis ipsius religiosa divinorum præceptorum insinuatione mollire summopere dematura; infundens sensibus ejus quantum sit præclarum, quod credendo suscepisti, mysterium, quantumve sit admirabile quod renata præmium consequi meruisti. Frigiditatem cordis ipsius, Sancti Spiritus annunciatione succende; quatenus, amoto torpore perniciosissimi cultus, divinæ fidei calor ejus intelligentiam tuarum exhortationum frequentatione succendat, ut profecto sacræ Scripturæ testimonium per te expletum indubitanter perclareat, [1 Cor. vii. 14,] Salvabitur vir infidelis per mulierem fidelem. Ad hoc enim misericordiam Dominicæ pietatis consecuta es, ut fructum fidei creditorumque tibi beneficiorum Redemtori tuo multiplicem resignares. Quod equidem, suffragante præsidio benignitatis ipsius, ut explere valeas, assiduis non desistimus precibus postulare.

“His ergo præmissis, paternæ vobis dilectionis exhibentes officia, hortamur, ut nos, reperta portitoris occasione, de his, quæ per vos superna potentia mirabiliter in conversione conjugis vestri submissæque vobis gentis dignatus fuerit operari, prosperis quantocius nunciis relevetis, quatenus sollicitudo nostra, (quæ de vestra vestrorumque omnium animæ salute optabilia desideranter exspectat,) vobis nunciantibus, relevetur, illustrationemque divinæ propitiationis in vobis diffusam opulentius agnoscentes, hilari confessione largitori omnium bonorum Deo et beato Petro apostolorum principi uberes merito gratias exsolvamus. Præterea, benedictionem protectoris vestri beati Petri apostolorum principis vobis direximus, id est, speculum argenteum, et pectinem eboreum inauratum; quod petimus, ut eo benignitatis animo gloria vestra suscipiat, quo a nobis noscitur destinatum.”